Plate u evropskim zemljama znatno se razlikuju, a kontrast je posebno izražen između istočne i zapadne Evrope.

Dok pojedini radnici u Evropi zarađuju plate uporedive sa onima u Sjedinjenim Američkim Državama, drugi godišnje ostvaruju manje od 20.000 eura (oko 23.700 dolara), što ukazuje na veliki jaz u prihodima unutar evropske ekonomije.

Tabela u nastavku prikazuje prosječnu godišnju platu za puno radno vrijeme u svakoj evropskoj zemlji u 2024. godini, koristeći podatke Eurostata i OECD-a. Podaci OECD-a konvertovani su u eure po kursu iz 2024. godine.

Najveće plate u Evropi

Luksemburg zauzima prvo mjesto u Evropi, sa prosječnom platom za puno radno vrijeme od oko 83.000 eura, čime se svrstava i među najplaćenije zemlje u svijetu.

Osim što je pokretan visoko plaćenim sektorima poput IT-a i finansija, Luksemburg koristi i sistem indeksacije plata koji automatski usklađuje zarade sa inflacijom kako bi se očuvala kupovna moć.

U nastavku je pregled prosječnih plata za puno radno vrijeme u TOP 10 evropskih država:

Island zauzima drugo mjesto među najplaćenijim zemljama u Evropi, pri čemu prosječan radnik zarađuje nešto više od 77.000 eura godišnje. Zemlja ima i snažnu sindikalnu pokrivenost – oko 90% zaposlenih obuhvaćeno je kolektivnim ugovorima – što potencijalno omogućava veću pregovaračku snagu u određivanju plata.

Više nordijskih i zapadnoevropskih zemalja takođe se nalazi visoko na listi. Švajcarska, Danska i Island bilježe prosječne plate iznad 70.000 eura godišnje. U međuvremenu, Njemačka i Francuska – dvije najveće evropske ekonomije – nalaze se bliže sredini, sa prosječnim platama za puno radno vrijeme od 53.791 eura, odnosno 43.790 eura.

Istočno-zapadna podjela u evropskim platama

Krećući se ka jugu i istoku Evrope, prosječne plate značajno opadaju.

Dok se zemlje južne Evrope poput Španije, Italije i Portugala kreću oko granice od 30.000 eura, istočnoevropske zemlje nalaze se na dnu liste. Bugarska bilježi najnižu prosječnu platu za puno radno vrijeme u Evropi – svega 15.387 eura – a ispred nje su Grčka, Mađarska, Slovačka i Rumunija.

Ipak, iako su nominalne plate korisne za poređenje, one ne daju potpunu sliku. Zemlje sa višim platama obično imaju i više troškove života, posebno kada je riječ o stanovanju, brizi o djeci i uslugama. S druge strane, zemlje sa nižim zaradama često imaju jeftinije stanovanje i svakodnevne troškove, što djelimično ublažava razlike u prihodima.