U najnovijem godišnjem izvještaju o stanju na radnim mjestima za 2026. godinu, koji su prenijeli vodeći poslovni mediji, Gallup razotkriva dubok i uznemirujući paradoks koji definiše vrh modernih korporativnih piramida.
Podaci pokazuju da lideri (definisani kao menadžeri koji upravljaju drugim menadžerima) žive u svojevrsnom emotivnom procjepu. Dok se na opštem nivou izjašnjavaju kao ljudi koji „cvjetaju” u životu znatno češće nego njihovi zaposleni (43% naspram 32%), njihova svakodnevica obojena je „znatno mračnijim tonovima nego što bi to posmatrač spolja pretpostavio“.
Emotivni teret visokih pozicija
Izvještaj precizno navodi da viši rang na korporativnoj ljestvici donosi srazmjerno veći nivo negativnih emocija na dnevnom nivou. Lideri su, u poređenju sa zaposlenima na individualnim pozicijama, znatno podložniji stresu (46%), bijesu (33%), tuzi (34%) i onome što se čini najtežim bremenom savremenog rukovodioca, a to je usamljenost (31%).
Ovaj podatak ukazuje na to da moć i viši status dolaze uz visoku cijenu mentalne izolacije. Dok su angažovanost na poslu i opšte zadovoljstvo životom kod lidera na višem nivou, njihovi stvarni radni dani su, prema ličnim svjedočenjima, iscrpljujući i često lišeni onih jednostavnih trenutaka radosti koje imaju njihovi podređeni.
Zabrinjavajući je i podatak da su lideri danas manje skloni da kažu da su se prethodnog dana smijali ili osjetili istinsko uživanje u radu. Ovaj trend opadanja menadžerskog entuzijazma, koji bilježi pad od pet procentnih poena u posljednjih godinu dana, govori da pritisak transformacije ubrzan uvođenjem vještačke inteligencije i novom geopolitičkom neizvjesnošću najteže pogađa upravo one koji treba da donose ključne odluke. Lideri se nalaze u poziciji u kojoj moraju da projektuju stabilnost i uspjeh, dok se privatno bore sa emocijama koje su sve samo ne stabilne.
Gubitak zajedništva u vrhu
Analitičari ističu da se iza impresivnih titula krije kriza kvaliteta povezanosti.
Dok zaposleni na nižim nivoima češće pronalaze podršku u timu, lideri se suočavaju sa fenomenom „usamljenosti u gomili“. Čak i kada su okruženi kolegama, kvalitet tih odnosa je često narušen imperativom profesionalne distance i takmičarskom prirodom visokog menadžmenta. Usamljenost od 31% nije samo statistika – to je dijagnoza sistema u kojem se uspjeh na duži rok plaća gubitkom bliskosti i radosti u svakodnevnim procesima.
Ljudi su zakoračili u eru u kojoj „materijalni uspjeh i visoka životna procjena“ više nijesu garant srećnog radnog dana. Gallupov izvještaj za 2026. godinu šalje jasnu poruku:
Korporativni vrh postao je mjesto visokih performansi, ali i duboke emotivne iscrpljenosti. Pitanje koje se postavlja pred upravne odbore više nije samo kako povećati profit, već kako sačuvati ljude koji taj profit stvaraju od sagorijevanja u tišini svojih kancelarija.
(Izvor: Bonitet)
