Da li je san prosječnog evropskog radnika da postane službenik u Holandiji? Ne postoji istraživanje koje to dokazuje, ali jedno je sigurno: nijedna druga grupa zaposlenih u Evropi nije zadovoljnija svojom platom.
Holandski administrativni i sektori podrške imaju najmanju stopu žalbi na platu – samo 14,5%, potom slijede radnici u komunalnim službama (poput inženjera, električara, vodoinstalatera i zaposlenih u upravljanju otpadom) sa 17%, a zatim državni službenici sa 23%.
To pokazuje veliko istraživanje HR kompanije SD Worx, koje je obuhvatilo 16.000 radnika u 16 evropskih zemalja i 15 sektora.
Međutim, to se ne može reći za sve oblasti. Zdravstveni radnici u Sloveniji prednjače po nezadovoljstvu (74,7%), zatim radnici u ugostiteljstvu u Njemačkoj (73,0%) i zaposleni u obrazovanju u Švedskoj (72,7%).
Da li su Evropljani uglavnom zadovoljni svojom platom?
Ukupno, 49% radnika u Evropi kaže da su potplaćeni. Ali kada se isto pitanje postavi poslodavcima – 64% njih tvrdi da nude fer plate. Zaposleni na Balkanu najnezadovoljniji su u Evropi – većina Slovenaca (60%), Srba (59%) i Hrvata (58%) smatra da ne zarađuje onoliko koliko zaslužuje.
S druge strane, radnici u Belgiji i Holandiji su najzadovoljniji, sa više od 60% onih koji smatraju da su adekvatno plaćeni.
Na trećem mjestu su Rumuni (58%), a slijede ih Britanci – 57% njih vjeruje da zarađuju dovoljno.
Ipak, poslodavci u Ujedinjenom Kraljevstvu i Irskoj smatraju da su mnogo velikodušniji nego što zaposleni misle – razlika u percepciji prelazi 20 procentnih poena, što je najveća u cijelom istraživanju.
Po sektorima, najnezadovoljniji su zaposleni u zdravstvu (56,5%), obrazovanju (54%) i proizvodnji (51%). Najniža stopa pritužbi dolazi iz finansija, građevinarstva i administrativnih službi – sve ispod 45%.
Polna razlika u platama: gdje je najveća ravnopravnost?
Uopšteno, žene češće nego muškarci smatraju da su potplaćene (51,5% prema 47%).
Iznenađujuće, Finska ima najveći jaz u zadovoljstvu platom između muškaraca i žena – 14 poena, zatim Norveška (12,4), Hrvatska (11) i Francuska (8,8). U skoro svim zemljama žene prijavljuju veće nezadovoljstvo, osim u Španiji, Njemačkoj i Velikoj Britaniji, gdje više muškaraca nego žena smatra da su nefer plaćeni (iako su razlike manje).
Realnost: poklapa li se percepcija sa stvarnim podacima?
U Njemačkoj – ne. Iako su muškarci i žene podjednako zadovoljni (53,8% prema 54,4%), zemlja ima četvrti najveći rodni jaz u platama u Evropi – 17,6% prema Eurostatu.
Hrvatska takođe odskače – iako je treća po percepciji rodne nejednakosti, stvarni jaz je jedan od najnižih u Evropi: 7,4%.
Za Finsku se percepcija poklapa sa realnošću – nezadovoljstvo žena odražava stvarni jaz, sedmi najveći u EU (16,8%).
Isto važi i za Norvešku, gdje je jaz 12,8 poena.
Stav poslodavaca: šta je najhitnije za rješavanje?
Poslodavci ne djeluju naročito motivisani da rješavaju rodnu razliku u platama. U Finskoj, na primjer, samo četvrtina poslodavaca priznaje postojanje problema, dok evropski prosjek iznosi tek 35%, prema SD Worx-u. Poboljšanje „raznolikosti, jednakosti i inkluzije“ nije među prioritetima – nalazi se tek na 15. mjestu među najvažnijim HR izazovima.
Kao top prioritete navode:
-
dobrobit zaposlenih
-
zadržavanje i smanjenje fluktuacije kadra
-
zapošljavanje
-
angažovanost zaposlenih
-
kompenzacije i benefite
-
hibridni rad
-
internu komunikaciju i transparentnost
Najmanje ih brine lični (employer) brending — posljednje mjesto od 26 stavki.
Izvor: Bizlife.rs
