Kako objasniti podatak da u najbogatijim državama Starog kontinenta znatno manje ljudi ima vlasništvo nad nekretninama nego u Jugoistočnoj Evropi?
Naime, najveće stope vlasništva nad stanovima na Starom kontinentu imaju Rumunija (93,2%), Slovačka (93,1%) i Hrvatska (91,4%). Srbija, Bosna i Hercegovina, Crna Gora i Sjeverna Makedonija nijesu ni razmatrane u ovom istraživanju, inače bi se takođe nalazile u vrhu pomenute liste koja pokazuje da građani zemalja Centralne i Istočne Evrope u prosjeku posjeduju kuće ili stanove u 30% više slučajeva nego stanovnici Zapadne Evrope.
Zašto je to tako? Neobičan jaz između stambeno situiranih siromašnijih građana Evrope i onih bogatijih koji moraju da iznajmljuju prostor za život, sajt Visual Capitalist objašnjava „masovnom privatizacijom stanova tokom devedesetih godina prošlog vijeka“ u tom dijelu Starog kontinenta. Ono što portal ne pominje (jer se danas smatra „prljavom riječi“), a što je u osnovi jaza, jeste činjenica da su pomenute istočnoevropske zemlje nekada bile komunističke i da su se njihove države trudile da stambeno obezbijede svoje stanovništvo, koje je potom, po propasti tadašnjeg ekonomskog modela, otkupljivalo nekretnine u kojima živi za male iznose. To je ta „masovna privatizacija“.
Njeni rezultati vide se na sljedećim primjerima – u Mađarskoj 89% ljudi posjeduje nekretninu, Litvaniji 87,4%, Poljskoj 87,2%, Bugarskoj 86,1%, Letoniji 82,2%, Estoniji 79,7%… Sve one su nekada bile komunističke zemlje.
S druge strane, u perjanicama kapitalizma taj procenat je znatno manji. U Švajcarskoj 42% stanovništva ima svoju nekretninu, Njemačkoj 47,2%, Austriji 54,5%, Danskoj 60,9%, Francuskoj 61,2%, Velikoj Britaniji 61,7%, Švedskoj 64,6% itd.
Ovo naravno ne znači da je komunizam bio savršen, već samo da je u nekim aspektima bio uspješan, dok je u nekima, kao što i sami znamo, bio veoma daleko od uspjeha.
Izvor: Visual Capitalist
